Tranen van vreugde na bijzonder internationaal 'Vader moest huilen'

02/11 09:30 - Tranen van vreugde na bijzonder internationaal 'Vader moest huilen'
Raf Bouwman werd door zijn fysieke beperking vaak laatste in wedstrijdjes of trainingen, maar bleef onvermoeid doorgaan. De 19-jarige Bredanaar maakte afgelopen weekend zijn internationale debuut op de World Cup paratriatlon in Turkije en won direct goud. Terug in Nederland is hij enthousiast. “Mijn ouders weten natuurlijk wat ik vroeger heb meegemaakt, ze zijn zo trots. Dat mijn vader moest huilen, doet me veel.” Raf werd geboren met epilepsie en had een zware hersenoperatie nodig om te blijven leven. Hij heeft cerebrale parese, waarbij de hersenen niet goed samenwerken met de spieren. Het zorgt ervoor dat hij minder kracht en controle heeft in zijn rechterarm en -been en dat zijn rechterhand moeilijk open kan. Ondanks zijn fysieke beperking was hij als kind sportief. Nadat hij met veel moeite zijn zwemdiploma had gehaald, sloot hij zich aan bij atletiekvereniging SPRINT. Toen hij tien was, meldde zijn vader hem aan bij Triathlon Vereniging Breda. Wat begon met zwemmen bij trainer Wim Vermeij, werd later uitgebreid met loop- en fietstrainingen. De vereniging voelt als zijn tweede thuis. Nu traint hij vier keer per week, met de meeste aandacht voor zwemmen. “Dat kan technisch beter, daar ben ik veel mee bezig. Fietsen gaat wel goed, remmen en schakelen doe ik met mijn linkerhand. Ik ga in het weekend regelmatig hardlopen.” Raf doet mee aan reguliere wedstrijden, maar de afgelopen jaren trainde hij ook met andere paratriatleten op Papendal en deed hij mee aan het Nederlands kampioenschap. Als Nederlands kampioen mocht hij zich afgelopen weekend voor het eerst bewijzen op de World Cup in Alanya. Hij kwam uit in de PTS2-klasse, met atleten met een ernstige fysieke beperking. “Het was bijzonder om Nederland te mogen vertegenwoordigen en aan zo’n grote wedstrijd mee te doen. Ik wist niet goed wat ik kon verwachten en ben er zonder verwachtingen ingegaan.” Dat hij won, hoorde hij pas bij de finish. “Ik haalde er tijdens het fietsen veel in, maar dat ik koploper was, wist ik geen moment”, zegt de Bredanaar, die een voorsprong van zo’n drie minuten had op de nummer twee. “De winst voelde geweldig. Toen het nieuws bekend werd in de familieapp, kwam de vreugde.” Zijn ouders zijn enorm trots op Raf. “Hij heeft het fysiek altijd zwaarder gehad dan leeftijdsgenoten zonder handicap. Wij kennen zijn geschiedenis en dat hij dan zo’n prestatie neerzet, dat doet ons wat.” De winst smaakt naar meer bij Raf, die stiekem al droomt van de Paralympische Spelen. Zijn opleiding tot medewerker sport en recreatie heeft nu nog wel de prioriteit. “Eerst mijn studie afronden en dan kijk ik verder. Het gaat heel snel, maar ik geniet ervan.” Misschien wel de grootste overwinning is dat door het lopen, fietsen en zwemmen zijn lichaam sterker en mobieler is geworden. “Eerst had ik een arm- en beenspalk nodig in de nacht. Door het sporten kan ik zonder, echt een grote stap. Triatlon brengt me veel, heel veel.”...