Nieuw fake-news van de Europese ze heeft een ‘strategie tegen armoede’

15/06 09:15 - Nieuw fake-news van de Europese ze heeft een ‘strategie tegen armoede’
  door Herman Michiel 12 mei 2026   De Europese Commissie kondigde op 6 mei haar nieuwe slogan aan: een “Europese strategie tegen armoede”. Volgens haar eigen cijfers is meer dan een vijfde van de bevolking,  zo ‘n 93 miljoen mensen, arm (wat zedig uitgedrukt wordt als “mensen die het risico lopen op armoede of sociale uitsluiting”). Tegen 2030 zou dat aantal met 15 miljoen moeten verminderd zijn – een slogan van de eerste Commissie von der Leyen in 2019 – die echter maar voor een vijfde bereikt werd, en in 2050 zou armoede in de EU moeten uitgeroeid zijn. Het ontbreekt natuurlijk niet aan gejuich bij de “vrienden van sociaal Europa”. De Europese sociaaldemocraten spreken van “veelbelovende voorstellen voor de bestrijding van armoede, onder meer door de kindergarantie te versterken, uitsluiting op de woningmarkt tegen te gaan en de levensomstandigheden van personen met een handicap te verbeteren”. De Europese liberalen hebben het over “een modernisering van het Europese sociale contract dat ervoor zorgt dat niemand achterblijft.”  Green-woordvoerder Eickhout wenst wel wat meer ambitie… De katholieke liefdadigheidsorganisatie Caritas begint haar commentaar op de aankondiging van de Commissie met een haast jubelende uitroep: “Caritas Europa is zeer ingenomen met de allereerste EU-strategie ter bestrijding van armoede, en die een belangrijke stap betekent om de strijd tegen armoede hoger op de politieke agenda van de EU te plaatsen.” Maar na deze captatio benevolentiae komen er meer kritische bedenkingen, die bij nadere beschouwing weinig van het gejubel overhouden. Volgens Caritas legt de strategie te veel nadruk op integratie op de arbeidsmarkt en op zgn. activering; de working poor die zelfs soms twee jobs combineren zijn daar een tegenvoorbeeld van. De “strategie” bevat ook geen concrete wettelijke maatregelen, en de plannen voor het nieuwe meerjarenbudget schuiven armoedebestrijding terzijde, ten gunste van defensie, veiligheid en concurrentievermogen. Welbeschouwd blijft er van het aanvankelijk gejubel weinig over, en is een vrije vertaling van de Caritas-commentaar dat de anti-armoede strategie mooie woorden bevat, maar geen maatregelen die naar succes kunnen leiden. En deze teneur wordt alleen maar verstevigd naarmate men verder staat van de Commissie von der Leyen. Het europarlementslid Leïla Chaibi (La France Insoumise) stelt onomwonden dat de Commissie beweert dat ze armoede wil bestrijden, maar zonder daar ook maar één euro aan uit te geven. “Als het gaat om het financieren van defensie of het steunen van grote bedrijven, is er altijd geld. Maar als het erom gaat mensen van voedsel te voorzien of ervoor te zorgen dat ze een dak boven hun hoofd hebben, is er ineens niets meer.” Relevant is ook het standpunt van EAPN, (European Anti-Poverty Network) [1], een netwerk van organisaties die midden in de armoedebestrijding staan. EAPN wijst zeer terecht op de tegenstrijdigheid tussen de bezuinigingspolitiek die de EU oplegt aan de lidstaten door het zgn. Stabiliteitspact, wat steevast neerkomt op snijden in sociale budgetten, en anderzijds de verdragsrechtelijke verplichting om sociale aspecten te integreren in alle beleidsterreinen (Art. 9 VWEU). EAPN hekelt ook de toenemende tendens om het toekennen van subsidies afhankelijk te maken van het doorvoeren van neoliberale hervormingen. Zo ook de poging van de Commissie om Europese steun niet langer voor specifieke doeleinden te bestemmen en uit te betalen aan rechthebbenden, (landbouw, armoedebestrijding, regionale ontwikkeling, grensbewaking enz.) maar de gelden samen te voegen tot een globaal bedrag dat (onder voorwaarden als hervormingen) aan de nationale overheid wordt uitgekeerd die voor de verdere verdeling zorgt. Dit is een betrachting die al deels in de voorstellen voor de nieuwe Europese meerjarenbegroting terug te vinden is (bekend als Nationaal en Regionaal Partnerschapsplan of NRPP). Waartoe dit kan leiden hebben we al kunnen ervaren bij de Europese militariseringsplannen. Voormalig commissaris Thierry Breton verantwoordelijk voor industrie vond het passend om cohesiefondsen (bestemd voor de ontwikkeling van armere regio’s) te gebruiken om munitiefabrieken te steunen “want die liggen toch vaak in geïsoleerde regio’s”… Wat armoedebestrijding betreft kan een regering op die manier een NRPP voorleggen dat op papier volstaat voor de Commissiebureaucratie, maar in werkelijkheid anderen begunstigt. Lijkt het er niet op dat de Commissie von der Leyen een armoedebestrijdingstrategie lanceerde als schaamlapje voor haar plannen voor een toekomstige Europese begroting, afgestemd op ondernemers en militaristen?   [1] Wie de website en de publicaties van EAPN bekijkt ziet dat het netwerk financiële steun krijgt van de Europese Commissie. Dat wil echter niet zeggen dat het er een spreekbuis van is. Aangesloten organisaties zijn buurtwerkingen, daklozenhelpers, vzw’s die maaltijden verschaffen enz. EAPN heeft een kleine permanente ploeg van deskundigen waarop lokale groepen kunnen beroep doen. Een minieme fractie van het Europees budget dat alvast goed besteed is.    ...