Pepi wil nog belangrijker worden voor PSV

11/09 02:30 - Pepi wil nog belangrijker worden voor PSV
In de 87ste minuut 0-2 achterstaan en dan in de 95ste minuut alsnog de beslissende 3-2 maken op een krankzinnige Champions League-avond. Ricardo Pepi denkt er nog weleens aan terug: "Dit was een van mijn mooiste momenten bij PSV", vertelt de spits aan de NOS. Donderdagavond om kwart voor zeven treft PSV, ruim anderhalf jaar na dato, dezelfde tegenstander: Sjachtar Donetsk. En Pepi? Die is ondertussen allang geen supersub meer die in de laatste minuut belangrijke wedstrijden beslist, zo meldt de NOS. Hij staat in de basis en weet dat dit, na een veelbewogen seizoen, zijn jaar moet worden. Pepi loopt ondertussen al zo lang rond in de Eredivisie dat je weleens vergeet dat de Amerikaanse aanvaller pas 23 jaar is. In drie seizoenen bij PSV werd hij driemaal landskampioen en het afgelopen seizoen bovendien clubtopscorer. Na het vertrek van Luuk de Jong uit Eindhoven mocht Pepi het een jaar geleden dan eindelijk als basisspeler laten zien, maar hij raakte al vroeg in het seizoen geblesseerd. Toen hij terugkeerde was PSV een geoliede machine met twee 'tienen' als valse spitsen: Ismael Saibari en Guus Til doken beurtelings in de spits op, waardoor er voor de 'echte' centrumspits even geen plek meer was. Toen hij daarna in januari bij het maken van een doelpunt ook nog onfortuinlijk zijn onderarm brak, belandde 'El Tren', zoals zijn bijnaam luidt, mentaal in een lastige periode: "Ik probeerde houvast te vinden in mijn geloof en mezelf te blijven vertellen dat je niet op alles invloed hebt." 40 miljoen euroAnderhalve maand later werd hij mentaal opnieuw op de proef gesteld, toen een fraaie transfer naar de Premier League uiteindelijk op de laatste details afketste. Fulham had bijna 40 miljoen euro over voor de aanvaller en Pepi had zijn rondleiding op het trainingscomplex van de Londenaren al gehad. "Dat was geen makkelijke periode. Niet alleen voor mij, maar ook voor mijn familie. Zij zijn er mijn hele leven voor mij geweest en iedereen was teleurgesteld. Alles gebeurt echter met een reden. Uiteindelijk heb ik dat als brandstof gebruikt om er nog sterker uit te komen." Dat lukte. Ondanks twee lange blessures en teleurstellingen wist Pepi clubtopscorer te worden en zijn derde landstitel op rij binnen te slepen met PSV. Een mooie zomer lonkte, met een WK in 'zijn' Verenigde Staten in het verschiet. "Het was een droom die uitkwam. Uitkomen voor je land op het allerhoogste niveau en dan ook nog eens in eigen land. Als kind droom je daarvan: schitteren voor je eigen mensen, voor je eigen fans. Het was heel speciaal." Toch kijkt Pepi met gemengde gevoelens terug op het toernooi. Hij kwam in vijf WK-wedstrijden tot ruim 200 speelminuten, maar wist niet te scoren. En dat knaagt aan de spits: "Onderdeel van het team zijn, is voor mij nooit voldoende." Ondanks zijn tegenvallende WK kan een spits als Pepi altijd rekenen op interesse van de nodige clubs. Nog voor zijn vakantie na het lange seizoen sprak hij echter duidelijke woorden tegen zijn zaakwaarnemer: "Ik wil komend seizoen sowieso bij PSV blijven." Dat lijkt op het eerste gezicht opmerkelijk. Drie succesjaren vol kampioenschappen, overwinteringen in de Champions League en een clubtopscorerstitel, plus een vaste plek in de selectie van de nationale ploeg: waarom dan toch willen blijven? Wie Pepi de eerste wedstrijden van het seizoen ziet spelen, weet waar het hem om te doen is: ontwikkeling. De spits, voorheen vooral een koele afmaker in de vijandelijke zestien, is overal op het veld te vinden. Afjagen, drukzetten, aanspeelbaar zijn op het middenveld en duels aangaan. Pepi wil in een vertrouwde en rustige omgeving een betere en completere spits worden. "Ik heb het hier geweldig naar m'n zin. Maar ik heb nu een andere rol en probeer een ervaren speler te zijn waar de jonge jongens zich aan kunnen optrekken. Ik kwam hier binnen als broekie in een compleet ander team dan dat er nu staat. Nu sta ik iets minder diep in de punt en scoor ik wellicht minder, maar laat mensen maar praten. Want geloof me, winnen verveelt nooit."...